Miedzianka

Miedzianka (356 m n.p.m.) to najwyższe wzniesienie Wzgórz Miedziankowskich, położone w zachodniej części Gór Świętokrzyskich, niedaleko Chęcin. Mimo niewielkiej wysokości jest jednym z najbardziej charakterystycznych i interesujących geologicznie szczytów regionu. Góra zbudowana jest głównie z wapieni dewońskich, a jej wnętrze przez kilka stuleci było miejscem intensywnej działalności górniczej. Wydobywano tu przede wszystkim rudy miedzi, a pozostałością po dawnym górnictwie są liczne szyby, sztolnie, zapadliska i wyrobiska. Najcenniejsza część masywu chroniona jest w rezerwacie przyrody Góra Miedzianka.

Miedzianka wyróżnia się skalistym, częściowo pozbawionym lasu grzbietem, dzięki czemu oferuje bardzo dobre widoki mimo stosunkowo niewielkiej wysokości. Z odsłoniętych partii można podziwiać Chęciny z charakterystycznym zamkiem, Pasmo Chęcińskie, Pasmo Zelejowskie oraz rozległe tereny zachodniej części Gór Świętokrzyskich. U podnóża góry, w miejscowości Miedzianka, działa Muzealna Izba Górnictwa Kruszcowego prezentująca historię miejscowego górnictwa oraz bogactwo geologiczne regionu. Połączenie panoram, wapiennych skał i pozostałości wielowiekowej eksploatacji rud sprawia, że Miedzianka jest jednym z najciekawszych niewysokich szczytów Gór Świętokrzyskich.